Στοιχειωμένες Αναμνήσεις

Γεννήθηκα στην εσχατιά της Ελλάδας, πολύ κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα στην κωμόπολη Φιλιάτες η Φιλιάτι του νομού Θεσπρωτίας τον Σεπτέμβρη του 62, όμως η καταγωγή μου ήταν από την Μουργκάνα, ο πατέρας μου από την Κωστάνα, η μητέρα μου από τον Τσαμαντά, από φτωχή πολυμελή οικογένεια. Πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 70.

Λόγω της κοινωνικής καταγωγής μου μαζί με την συντριπτική πλειοψηφία των συμμαθητών μου, είμασταν τα παιδιά δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, σε αντίθεση με τα παιδιά των καλών λεγόμενων οικογενειών. Η δε κοινωνική ζωή χαρακτηρίζονταν από την κυριαρχία ενός τσούρμου κοινωνικά παράταιρων προθύμων συνεργάσιμων, προς την Ελληνικήν Χωροφυλακήν και τον Εθνικόν Στρατόν. Η συμπεριφορά των δάσκαλων μας ήταν οι καθημερινοί συνεχείς ξυλοδαρμοί, ασκώντας πάνω μας σωματική αλλά κυρίως ψυχική βία, μόνο 2 δάσκαλοι ξεχώρισαν για την αξιοπρέπεια και το ήθος τους οι Μ. Μαρκατσέλης και Λ. Ζήκος, έτσι μπορούμε να πούμε ότι τα σχολεία είχαν μετατραπεί σε σύγχρονα κολαστήρια τύπου Μαουτχάουζεν, το δε αποτέλεσμα ήταν, ότι ενώ στην πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου, (και στα 2 δημοτικά) ξεκινήσαμε 130 περίπου μαθητές, στην έκτη φθάσαμε μόλις 2 τμήματα των 25 μαθητών.

Όσο περνούσε ο καιρός και φυσικά δεν άλλαζε τίποτα, ένας αυθόρμητος μηχανισμός αυτοπροστασίας γεννήθηκε μέσα μου, και με ακολουθεί μέχρι σήμερα. Όταν ο καιρός προμήνυε μια καλή μέρα, κοιτούσα “της αυγής την κροκάτη γάζα” και το “γαρούφαλλο του δειλινού” και μια απέραντη νοσταλγία ξυπνούσε μέσα μου, που δεν μπορούσα να προσδιορίσω από που παρέρχονταν, μα είμαι σίγουρος ότι ποτέ δεν πρόκειται να έρθει, ίσως αυτό ήταν και το “εναρκτήριο λάκτισμα” να ασχοληθώ αργότερα με την ποίηση.

Το 80 κατεβαίνω στην Αθήνα, μένω για 1 χρόνο περίπου και παρουσιάζομαι στον στρατό. Τελειώνω τον Οκτώβρη του 84 και μένω πλέον μόνιμα στην Αθήνα και μέσα από διαρκή αναζήτηση, μετά από εξετάσεις εισάγομαι στο ΕΛ.ΚΕ.ΠΑ, η μόνη τότε αξιόπιστη δομή εκμάθηση πληροφορικής, ενώ από την 1/1/85 προσλαμβάνομαι σε μια Ασφαλιστική Εταιρία, για να κάνω support στα προγράμματα της. Μάρτη του 87 ανοίγω την δική μου εταιρία, δημιουργίας και υποστήριξης software σε Ασφαλιστικές Ναυτιλιακές εταιρίες, ενώ ταυτόχρονα προσλαμβάνομαι ως εισηγητής στα Μ.Ο.Π Πληροφορικής και μέχρι το 91 διδάσκω γλώσσες προγραμματισμού και ανάλυση συστημάτων στους δήμους Ν. Σμύρνης, Ν. Κόσμου, Δάφνης, Ελληνικού, Πετρούπολης, Λαυρεωτικής. Η εταιρία κλείνει το 2006 και σε ηλικία 43 χρονών είναι δύσκολο να βρω δουλειά σύμφωνα με τα δικά μου κριτήρια και απαιτήσεις. Μόνο σε ένα project συνεργάστηκα με την Singular Logic.

Πολιτιστικά υπήρξα πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου των Φιλιατών της Αθήνας, για 3 διαδοχικές θητείες.