PRESS ROOM

τελευταία νέα από τις εκδόσεις μας

Σκοτεινά Βήματα – Πλειάδα του Αλέξη Ζησιμόπουλου

Ιούν 16, 2020 | Pigi-Blog, Κριτικές

Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ 
 
 

Η Πλειάδα αποτελεί το prequel των Σκοτεινών Βημάτων και μας δίνει σημαντικές πληροφορίες για την τελευταία περίοδο της Μάχης των Πυλών. Στον συγκεκριμένο πόλεμο οι θεοί διχάστηκαν για τον κόσμο των ανθρώπων (και των ξωτικών) και οι πιστοί τους ρίχτηκαν στα πεδία μάχης με σκοπό την επικράτηση της δικής τους παράταξης. Το ποια τελικά τα κατάφερε μένει ακόμα να το ανακλύψουμε.

Το βιβλίο μου θύμισε παραμύθι, αλλά όχι με την έννοια των παιδικών που μας αφηγούνταν οι γονείς μας. Μου θύμισε περισσότερο εκείνες τις μεσαιωνικές παραδόσεις που δεν έκρυβαν την βαρβαρότητα του κόσμου και υπήρχε έντονα το μεταφυσικό στοιχείο. Χάρις την αφηγηματικότητα, την ροπή προς την λυρικότητα και την γρήγορη ροή της ιστορίας αισθάνθηκα σαν να έκανα ένα ταξίδι στον χρόνο, τότε που ο κόσμος μαζευόταν για να ακούσει μια μαγική περιπέτεια από τους παραμυθάδες. Συνεχώς φανταζόμουν ένα ξωτικό να αφηγείται ό,τι διάβασα στην παρέα που γνώρισα στα Σκοτεινά Βήματα, ώστε να καταλάβουν καλύτερα τι βοήθησαν την Λίλιαν να φέρει σε πέρας, αλλά και τι είναι στα αλήθεια η σύντροφος τους.

Οι χαρακτήρες ήταν όλοι ένας προς ένας, με την δική τους προσωπικότητα και χαρακτηριστικά με αποτέλεσμα να τους ξεχωρίζεις εύκολα κι ας μην θυμάσαι το όνομα τους. Ήταν μεν αρκετοί, αλλά ο Αλέξης κατάφερε να τους δώσει ξεχωριστή ταυτότητα, χωρίς να πέφτει στην παγίδα να τους ταυτίσει, δεδομένης μάλιστα της μικρής έκτασης του βιβλίου. Χάρηκα ιδιαίτερα που είδαμε μια πιο “ανθρώπινη” μορφή του Νταλξ και την δική του πονεμένη ιστορία, η οποία έλυσε έναν σημαντικό γρίφο. Τουλάχιστον εγώ είχα απορήσει γιατί μια θεά προτίμησε ένα φαινομενικά αφελές ξωτικό όπως η Λίλιαν (βέβαια η παιδικότητα της με έκανε να την αγαπήσω), αλλά όλα απαντήθηκαν στην Πλειάδα. Επιπλέον, η ιστορία των δράκων και η παρουσία της Κελαίνης μου έδωσαν έναν ακόμα λόγο να ανυπομονώ για την συνέχεια των Σκοτεινών Βημάτων. (2021 αργείς;)

 

Κατά γενική ομολογία απόλαυσα την Πλειάδα, ίσως σε μεγαλύτερο βαθμό από τα Σκοτεινά Βήματα. Ο λόγος είναι καθαρά υποκειμενικός, διότι σαν ιστορικός έχω μια αγάπη στο παρελθόν. Ο κόσμος πάντως μου είχε τραβήξει το ενδιαφέρον εξ αρχής, γιατί ήταν αρκετά κοντά στον δικό μας και ο συγγραφέας δεν δίστασε να υπογραμμίσει τα αρνητικά στοιχεία ως απόρροια των προσωπικών του φιλοσοφικών ανησυχιών. Στην Πλειάδα μάλιστα επέμεινε στο ζήτημα της ψυχής και μπορώ να πω ότι με έπεισε! Ολοκληρώνοντας να πω πως χάρηκα ιδιαίτερα βλέποντας την εξέλιξη της γραφής του Αλέξη και την ωρίμανση της. Μαγεύτηκα από τις εκτενείς περιγραφές και τα σχήματα λόγου που μου έλειψαν στα Σκοτεινά Βήματα και είμαι σίγουρη πως στο σίκουελ θα μας δώσει έναν ακόμα καλύτερο εαυτό. Αυτό άλλωστε είναι και το προσόν ενός καλού συγγραφέα: να μην μένει ποτέ στάσιμος.

Είθε η ψυχή να καθοδηγεί την πίστη σας!

 
 
Από το οπισθόφυλλο :
 
Είθε η ψυχή να καθοδηγεί την πίστη σου.
H Μάχη των Πυλών. Αν όχι ο σηµαντικότερος πόλεµος της κοινής ιστορίας θεών και ανθρώπων, σίγουρα αυτός που έµεινε πιο εµβληµατικά χαραγµένος στην ιστορία του σύγχρονου κόσµου. Κράτησε πολλά χρόνια, ίσως αµέτρητα, αν υπολογιστεί και ο χρόνος πριν τις ένοπλες συρράξεις. Οι αιτίες και οι αφορµές θα ήταν εύκολο να χαθούν στον χρόνο, όµως σίγουρα όλοι θα είχαν σηµειωµένο το τέλος του πολέµου, τις επιπτώσεις και την αλυσίδα των αποτελεσµάτων. Τα γεγονότα του τελευταίου έτους αυτού του πολέµου θα καθόριζαν την πορεία των γεγονότων όλης της ιστορίας του κόσµου, µέχρι εκεί που κυλάει ο χρόνος και ίσως, ακόµη και µετά απ’ αυτό…
Ο Ζεθ είναι ένας φιλόδοξος νέος που συµµετέχει στον πόλεµο µε σκοπό να γίνει ήρωας. Η Κελαίνη είναι µια συνεσταλµένη κοπέλα µε µυστηριώδη καταγωγή. Και οι δύο τους µπλέκουν µε τον πρώτο των ξωτικών και στρατηγό, Νταλξ, που τους εντάσσει στη στρατιωτική µονάδα της 32ης Πλειάδας που διοικεί. Μέσα απ’ τις γνωριµίες που θα κάνουν και τις µάχες που θα βιώσουν, θα κληθούν να ανακαλύψουν τα όρια του εαυτού τους και θα αναγκαστούν να προβούν στις απαραίτητες θυσίες που προστάζει η δίνη του πολέµου.
 
ΠΗΓΗ: ONEIRWNPENES.BLOGSPOT.COM

Pin It on Pinterest

Share This
X