PRESS ROOM

τελευταία νέα από τις εκδόσεις μας

Λύω, Σιωπή! | Μια σειρά διηγημάτων που ισορροπούν ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό

Ιούλ 29, 2020 | featured, Pigi-Blog, Άρθρα - απόψεις, προς αρχειοθέτηση

ΓΡΑΦΕΙ Η ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΟΝΔΟΥ

Ο Mark Christopher da Costa είναι ένας ιδιαίτερος νέος των καιρών. Γεννημένος το 1993 από ελληνοαυστραλή μητέρα και ιρλανδοπορτογάλο πατέρα, η ζωή του μοιάζει σαν ένα συνεχή κυνήγι τέχνης, με στόχους την αισθητική απόλαυση και την ικανοποίηση που η ενασχόληση με αυτήν επιφέρει. Έτσι, σε ηλικία μόλις 12 ετών βραβεύτηκε σε καλλιτεχνικό διαγωνισμό, ενώ ακολούθησαν κι άλλες παρόμοιες διακρίσεις. Έπειτα, βρέθηκε στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, να μελετά σε βάθος την λογοτεχνία. Τα βήματα του τον οδήγησαν, βέβαια, στη μετεκπαίδευση στο Ηλεκτρονικό Επιχειρείν και το Brand στο ΕΚΠΑ και οι συνθήκες των καιρών στη δημιουργία ενός καλλιτεχνικού λογαριασμού στο Instagram.

Παρά τις έντονες καλλιτεχνικές του ανησυχίες το «Λύω, σιωπή!», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή, αποτελεί την πρώτη εκδοτική του απόπειρα. Ο Mark Christopher da Costa μέσα από τις σελίδες του, οι οποίες περιλαμβάνουν μια σειρά διηγημάτων που ισορροπούν ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, κι αν και αυτοτελή συμπληρώνουν σαν κομμάτια ενός παζλ το ένα το άλλο, επιδιώκει να κατακλύσει το αναγνωστικό κοινό από σκέψεις και συναισθήματα, προωθώντας το διαχρονικά επίκαιρο μήνυμα του παραμερισμού οποιασδήποτε διάκρισης και της ανάδειξης της αξίας της αγάπης, καθώς -κατά τον ίδιο- η αγάπη είναι για πολλαπλασιάζεται και το μίσος για να διαιρείται.

Ο Mark Christopher da Costa με την λογοτεχνική του πένα σμιλεύει μια συλλογή διηγημάτων που δεν απαιτεί από τον αναγνώστη. Δεν εκβιάζει το συναίσθημα, παρουσιάζοντας τα κλισέ του έρωτα ή της απώλειας αυτού, μα το γεννά πηγαία, οδηγώντας στη κλιμάκωσή του λέξη-λέξη. Κάθε διήγημα του προκαλεί και διαφορετικά συναισθήματα. Πόνος, θλίψη, οργή κι η ματαιότητα που αυτά επιφέρουν, αποτυπώνονται ρεαλιστικά μέχρι που, βίαια κι εκκωφαντικά ταυτόχρονα, δίνεται η λύση σαν ακτίνα φωτός. Ήρωες από την σύγχρονη ζωή εκφράζουν τους κοινωνικούς προβληματισμούς που την απαρτίζουν: ζητήματα LGBTQ+ και τα πρώτα βήματα ετεροαποδοχής μα κι αυτοαποδοχής, ζητήματα ρατσισμού και κοινωνικής παθογένειας. Διαφορετικές ιστορίες με πλούσιο λόγο και γοητευτικό ύφος, οι οποίες οδηγούν σε καθολικά πορίσματα και γενικές αλήθειες.

Ποτέ μου δεν πίστεψα πως ήμουν ιδιαίτερα καλός στα λόγια. Ποτέ δεν είχα την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να εκφράσω τις λέξεις που εκρήγνυντο μέσα μου, με αποτέλεσμα για χρόνια ολόκληρα να τις αφήνω να σκάνε και να μετράνε θύματα κάθε φορά που κατάφερναν να εκτονωθούν.

Το “Λύω σιωπή!” είναι μια σειρά διηγημάτων γραμμένη στο πέρασμα του πιο μεταβατικού σταδίου της ζωής μου μέχρι σήμερα. Ο δίσημος τίτλος, οφείλει σ’ ένα ποσοστό τη γένεση και την αύξησή του, στο σκύλο μου τον Λύω, και την οικεία φράση που επαναλαμβάνω συχνά πυκνά, μαλώνοντάς τον όταν με τρελαίνει. Η άλλη και η μεγαλύτερη όψη του ωστόσο, οφείλεται στην πραγματοποίηση της κάθαρσής μου που επέρχεται καθώς “λύνω την σιωπή” μου για τις ιστορίες αυτές, που με έμαθαν να ανασαίνω και πάλι μέσα από λέξεις και ήρωες ατελείς. Πρωταγωνιστές που ρίχνονται στο στίβο της ζωής με την ελπίδα όχι του να τερματίσουν πρώτοι, αλλά, με τ’ όνειρο ότι θα τερματίσουν αρτιμελείς και ακέραιοι κάποτε, παρά τα όσα κομμάτια τους έχασαν στο δρόμο.

Δεν είναι παρά ψήγματα επεισοδίων από το μόχθο τους που και εγώ ο ίδιος όταν λιγοψυχώ, τα λησμονώ, αλλά δεν υπάρχει καλύτερη κάρτα μνήμης από την καρδιά για να μ’ επαναφέρει με τον χτύπο της. Οι ιστορίες εκκρεμούν ανάμεσα στον κόσμο της μυθοπλασίας και στον κόσμο του ρεαλισμού. Είναι μερικά από εκείνα τα επεισόδια που παραλείπονται από την κεντρική αφήγηση των παραμυθιών. Δεν οδηγούν απαραίτητα στην ευτυχή τους κατάληξη και έτσι μένουν να αιωρούνται αινιγματικά πάνω από την λέξη “Τέλος”. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).

ΠΗΓΗ maxmag.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΛΥΩ, ΣΙΩΠΗ!

Pin It on Pinterest

Share This
X